در بیست و چهارمین روز تیر ماه سال یک هزار و سیصد و شصت و نه خورشیدی در یک خانواده فرهنگی و علاقه‌مند به موسیقی زاده شدم. پدرم از شاگردان استاد کریم صالح عظیمی بود و آواز می‌خواند و مادرم سنتور می‌نواخت. همین کافی بود برای من و خواهر و برادرم که ما نیز موسیقی را عاشق شویم.

از پنج سالگی موسیقی را آغاز کردم و دوره ارف را گذراندم. سازی که بعد از آن انتخاب کردم تنبک بود و نزد استاد علی‌اکبر خادم دوره فوق‌عالی تنبک را هم فرا گرفتم. دو سال هم ویولن ایرانی زدم و بعد وارد هنرستان موسیقی شدم.

قصد داشتم ساز ویولن را در هنرستان ادامه دهم که خانم ملیحه سعیدی من را با  ساز کمانچه آشنا کرد. او گفت: «اگر کمانچه را انتخاب کنی به جای روال معمول که گروه نوازی از اول دوره دبیرستان آغاز می‌شود، من تو را از سوم راهنمایی در گروه خودم عضو می‌کنم» و این کار را هم انجام داد. بماند که به دلیل عدم آشنایی با ساز کمانچه گریه‌ها می‌کردم اما در نهایت انتخاب کردم و رضایت کامل دارم.